Moitas veces, tivemos que escoitar: “ El gallego no és una lengua”, "El gallego no és una lengua científica", “ Con el gallego no vas a ningún lado”....
O galego é a miña lingua, a dos meus pais e a dos meus avós, a dos meus devanceiros, e polo tanto será a dos meus fillos. A lingua dos arrolos, a das verbas xeitosas cheas do agarimo dunha nai polos seus fillos.
Quero aplicar a miña ciencia á lingua, para pintar a face do noso maior ben colectivo, a nosa mellor herdanza, a mellor tarxeta de presentación dun pobo: a lingua galega.
O galego é a miña lingua, a dos meus pais e a dos meus avós, a dos meus devanceiros, e polo tanto será a dos meus fillos. A lingua dos arrolos, a das verbas xeitosas cheas do agarimo dunha nai polos seus fillos.
Quero aplicar a miña ciencia á lingua, para pintar a face do noso maior ben colectivo, a nosa mellor herdanza, a mellor tarxeta de presentación dun pobo: a lingua galega.
Mostrando entradas con la etiqueta Irmaus. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Irmaus. Mostrar todas las entradas
martes, 20 de noviembre de 2012
IRMAUS
Como xa vos temos contado, este ano celebramos o centenario do gran poeta Celso Emilio Ferreiro; así como 50 aniversario da publicación do seu libro “Longa noite de pedra”.
Deixámosvos un dos seus poemas “Irmaus” na versión musicada de Fuxan os ventos. Sentimentos e crenzas que debemos reivindicar nestes tempos tan desnortados.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)